Hep dualar anlatıyorduk birbirimize abdest almayı bilmeden

Bir toptancıya bırakacağım akşam senden kalanları

Ve yürüyeceğim bastığın yerlere basarak

Bir daha doğmayacağım

Şu son virajdanda geçmeye gücüm olsaydı

Belki güçlenirdi nefesim

Senli dualarda yorulmuş bir nefes

Şimdi beynime itaat ediyor

Sağım ve solum

Rüzgardan kalma dağınık kimsesiz yorgun

Telaş şimdi süreli dalgınlıkların çok uzağında

İlk depremde yıkılacak evler yaptık seninle

İçinde hayaller umutlar oyun oynayan çoçuklar

Bir var oluş bir yok oluşu hazırladı her defasında

Son sözleri alınmadan idam edildi aşk

Her aynada başka bir ben yarattın

Direnilmemiş savaşlar sonrası

Vurdumduymaz oldu şimdi her nefesimiz

İki ayağın vardı iki elin iki gözün farklı değildin belki de

Sadece ruhumdaki bayram sevinçlerinden gölgeleniyordu hüzünler

Susturuldu geçmiş kuru gürültülerle es geçildi bu bahar

Hep onlar vardı biz hangi bedenlerde kalmıştık

Kaldırımlarda bıraktım ruhumu bedenim onlarla

Hep dualar anlatıyorduk abdest bile almayı bilmeden